Predstavnici Zajednice opštine (ZO) predstavili su poslanicima inicijativu za odlaganje roka za usaglašavanje poslovanja preduzeća sa Zakonom o privednim društvima do kraja septembra ove godine.

Pomoćnica generalne sekretarke Zajednice opština, Marija Kljajić, predstavila je na sjednici skupštinskog Odbora za ekonomiju, finansije i budžet inicijativu ranije upućenu Ministarstvu ekonomskog razvoja, da se rok za usaglašavanje organizacije i poslovanja preduzeća sa Zakonom o privrednim društvima produži do kraja septembra.

Predlogom izmjena i dopuna Zakona o privrednim društvima, koji je podnijelo 46 poslanika i koji je razmatran na sjednici Odbora, predviđeno je da se ovaj rok produži do 15. juna.

Kljajić je, kako se navodi u saopštenju, podsjetila da se suočavamo sa kolizijom više sistemskih zakona koji na različite načine uređuju pitanja organizacije i poslovanja privrednih društava, imajući u vidu da se na preduzeća čiji su osnivači lokalne samouprave, pored Zakona o privrednim društvima, primjenjuju i zakoni o lokalnoj samoupravi, o radu, o sprečavanju korupcije, kao i o državnoj imovini.

Ona je upozorila da zbog toga može doći do pokretanja postupaka pred Ustavnim sudom, osporavanje donošenja odluka organa upravljanja, kao i do problema prilikom registrovanja u Centralnom registru privrednih subjekata.

“Ovo nije isključivo pravno pitanje, već i pitanje funkcionisanja sistema koji pruža usluge od značaja za svakodnevni život i rad građana, kao što su vodosnabdijevanje, održavanje čistoće, komunalne indrastruktura, javni prevoz i drugo”, poručila je Kljajić, prenosi Mina business.

Ona je istakla da je Ministarstvo finansija prepoznalo problem i krajem prošle godine pristupilo izradi novog zakona o privrednim društvima u državnom vlasništvu.

“Na ovaj način ne odlažemo reforme nego omogućavamo da se one sprovedu na zakonit i održiv način”, ocijenila je Kljajić.

Kao primjere nemogućnosti opštinskih preduzeća da svoje poslovanje usklade istovremeno sa Zakonom o privrednim društvima i ostalim zakonskim propisima koji se na njih odnose, ona je navela da s jedne strane postoji obaveza po novom zakonu da odbor direktora iz reda svojih članova imenuje izvršnog direktora, što je u direktnoj koliziji sa sistemskim Zakonom o lokalnoj samoupravi prema kome direktora, kao organa upravljanja opštinskog privrednog društva, imenuje skupština opštine a ne odbor direktora.

Osim toga, njegovom imenovanju mora da predhodi raspisivanje javnog konkursa na koji skupštinu opštine obavezuje Zakon o radu.

Rješenje prema kome je direktor istovremeno i član odbora direktora je u direktnoj koliziji i sa Zakonom o sprečavanju korupcije.

Ako bi se opštine odlučile za drugi model upravljanja koji nudi Zakon o privrednim društvima, odnosno samo za skupštinu i direktora, bez odbora direktora, to bi značilo davanje ogromnih ovlašćenja direktoru.

S druge strane, prenošenje nadležnosti za donošeje operativnih odluka na skupštinu opštine značilo bi onemogućavanje blagovremenog i efikasnog odlučivanja jer lokalni parlamenti nijesu operativni organi.

Poseban problem predstavlja i sama procedura usklađivanja sa zakonom jer je potrebno da opštine donesu nove statiute, da usklade organizaciju i imenuju nove organe upravljanja, što iziskuje duže vrijeme, odnosno organizaciju i održavanje minimum tri sjednice skupštine opštine.